امشب شب ِ شام غریبان ...

شام غریبانِ عمه و کودکانی که

با هر تازیانه

گاه در فراق پدر می گریند

و گاه در فراق عمو و عموزاده ها

گاه در فراق برادر ،

با پاهای در خار خلیده

به دور خیمه های آتش گرفته

فریاد می زنند

مویم ...

دامنم ...

عمه که از روزنه خیمه ها تکه تکه شدن و جان دادن

تمام عزیزانش را لحظه به لحظه دیده بود

صبوری می کند

اما از عمق صبر بر این مظلومیت

صدای آمدن کسی

عمه را تاب و توان داد

خدا ظهور یوسف زهرا را نزدیک کند

تا مرهمی بر این زخم های کهنه ی چندین ساله باشد